Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
QUIMERAS okumaya devam etmek için giriş yap
Yan Sıradaki Sıra bölümünün 14 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Portoverde, Asri'nin sabah yolculuğu boyunca tanıtılır: dükkân tabelalarında “Kimeralara hizmet veriyoruz” yazan sokaklar (kimi bunu abartılı bir hevesle, kimi içtenlikle söyler, kimi ise hiç tabela asmaz); böylece birlikte yaşamanın mümkün olduğu ama kolay olmadığı hemen anlaşılır. Asri, Escola Estadual Almirante Tamandaré'ye gelir ve bir yıldır oturduğu sırada Victor'un yanına oturur — anlatıcı, bu süre boyunca birbirleriyle on kelimeden fazla konuşmadıklarını açıkça belirtir. O gün Portekizce öğretmeni, Asri'ye “savını açıkça ortaya koyamama” gerekçesiyle düşük not verdiği kompozisyonunu geri verir; Asri yüksek sesle itiraz edince sınıfta gerginlik yaşanır. Victor ona bakmadan, köşesine “savı doğruydu, öğretmen yanlış okumuş” diye not aldığı açık bir defteri usulca iter. Asri tam üç saniye boyunca sessiz kalır — arkasında oturan Iná bunu hemen ilgi belirtisi olarak yorumlar. Bölüm, Asri'nin Livraria Maré Alta'da rafları düzenleyip yaşananları Dona Perpétua'ya anlatmasıyla sona erer. Dona Perpétua yalnızca şunu söyler: “Sessiz olup not yazan insanlar tehlikelidir.”
Sayfa 1
Bir sokak, öğrencilerin hoş geldiniz tabelalarıyla kaplı binaların arasından yürüdüğü bir okula doğru uzanıyor. Ön planda boynuzlu bir kız, sırada kollarını kavuşturmuş oturuyor; gözlüklü, koyu saçlı bir oğlan başka bir sırada yazı yazıyor. Aralarındaki notta “savı doğruydu. öğretmen yanlış okumuş” yazıyor, ardından bir π sembolü geliyor. Yanında bir saat ve “3 saniye” yazısı var. Aşağıda, boynuzlu kız bir kitapçı tezgâhında kitapları üst üste dizerken gözlüklü yaşlı bir kadın elini çenesine dayamış. Görünen metin, okuma sırasına göre: “QUIMERAS” “Kimeralara hizmet veriyoruz” ve yanında bir kalp sembolü “Kimeralara hizmet vermekten gurur duyuyoruz!” “Kimeralara hizmet veriyoruz” “Tüm canlılar hoş geldiniz” “STALE SCHOOL ADMIRAL TAMANDARE” “Herkese hizmet veriyoruz” “Evet, kimeralara hizmet veriyoruz” “tabela yok. söz yok. sadece insanlar.” “1. Bölüm” “Yan Sıradaki Sıra” “savı doğruydu. öğretmen yanlış okumuş” ve ardından bir π sembolü “3 saniye.” “KİTAPLAR ZİHİNLERİ AÇAR. DÜNYALARI AÇAR.” “SESSİZ OLUP NOT YAZAN İNSANLAR TEHLİKELİDİR.”
Sayfa 2
Yağmurlu bir liman kıyısı; tekneler, vinçler ve dükkânlar görülüyor. Vitrinlerde yiyecekler ve giysiler sergilenmiş. Asri bir dükkâna baktıktan sonra su kenarında duruyor. Anlatıcı: Portoverde. Liman, tuz ve rüzgâr şehri. İnsanlarla kimeralar burada üç kuşaktır aynı sokakları paylaşıyor. Anlatıcı: Vitrinlerdeki duyurular, hikâyenin geri kalanını anlatıyor. Dükkân tabelası: KİMERALARA HİZMET VERİYORUZ — HERKES HOŞ GELDİ! Anlatıcı: Bazıları bunu açık yüreklilikle söyler. Dükkân tabelası: Kimeralara hizmet veriyoruz. Anlatıcı: Bazılarıysa hiçbir şey dememeyi tercih eder. Asri: “Kimeralara hizmet veriyoruz.” Ne büyük bir cömertlik. Benim de bir tabelam olmalı: ‘Hizmet kabul ediyorum.’
Sayfa 3
Asri, yakın çekim: “Çift ünlem işareti olanlar hep abartır.” “Çabalamıyormuş gibi görünmek için fazla çabalayan biri gibi.” Anlatıcı: “Gerçek, göründüğünden daha sıkıcı. Çoğu gün kimsenin umurunda değil.” Asri bir kafenin yanından geçer; kurt kulaklı biriyle sakallı bir adam masada oturup fincanlarından içmektedir. Asri, dükkânın içindeki bir adama bakarak: “Bir de bunlar var. Tabelasız. O da bir şey söylemenin yolu.” Asri kıyı boyunca yürür: “Yedi yıl oldu, hâlâ vitrinleri okuyorum. Yoruyor.” Anlatıcı: “Asri Keller. On yedi yaşında. Bu şehirde, liman hastanesinde doğdu.”
