Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
QUIMERAS okumaya devam etmek için giriş yap
Dedikodu Grubu bölümünün 14 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Eski Almirante Tamandaré Devlet Okulu'nda salı sabahı. Bölüm, Mica'nın Cais Sokağı köşesinde çektiği fotoğrafın doğrudan sonuçlarıyla açılıyor: ekran görüntüsü gece boyunca mesaj grubunda dolaşmış ve şimdi Asri, daha yerine oturmadan bakışları üzerinde hissediyor. Amacı, hiçbir şey olmamış gibi davranmak; engeliyse sır tutamayan Mica'nın her şeyi Ren'e ve Luzia Martins'e çoktan anlatmış olması. İlk gerilim sahnesi, Mica'nın ışıl ışıl ve art niyetsiz bir hâlde Asri'nin sırasına yaklaşıp gereğinden yüksek sesle 'el ele mi tutuşuyordunuz?' diye fısıldamasıyla yaşanıyor. Asri, utançtan kulakları ensesine yapışmış hâlde 'hiç de bile' diye inkâr ederken Victor yanında, üç kez çözdüğü bir işlemi kontrol ediyormuş gibi yapıyor. Bölümün dönüm noktası, Asri'yi kızdırabilecek Mica'nın araya girmesinin aslında onu henüz adını koymadığı şeyle yüzleşmeye zorlaması. Denge kurmayı sevdiği pencere pervazından her şeyi izleyen Luzia, grubun en isabetli yorumunu yapıyor: 'doğru dürüst inkâr bile etmedi' — Asri karşılık veremeden de ortadan kayboluyor. Duyulara kazınan an, eski okul mango ağacının altında, çatlak beton avluda yaşanan teneffüs. Mica, Asri'yi diğerlerinden uzağa çekiyor ve dedikodu yapmak yerine beklenmedik bir şey sunuyor: Ren'in ikinci bölümde Asri'nin kulaklarından söz etmiş olması için içtenlikle özür diliyor; grubun Asri habersizken bu konuyu konuştuğunu da açıklıyor. Asri, alaysızca sunulan iyilik karşısında ne yapacağını bilemiyor. İkinci önemli an, Victor ile Ren'in koridorda karşılaşması — yüzleşmelerinden bu yana ilk kez — ve Ren'in beceriksizce el sallayıp yalnızca 'naber' demesi; üstü örtülü bir barışma teklifi. Bölüm, Asri'nin Mica'dan gelen bir mesajı okumasıyla bitiyor: Mica, herkesi — Ren'i, Luzia'yı, Mica'yı, Asri'yi ve Victor'u — hafta sonu sahildeki liman festivaline davet ediyor. Asri'nin Victor'a gösterdiği eski afişlerdeki festival bu. Asri ekrana bakarken kulakları yavaşça dikiliyor. Anlatıcı, yalnızca Asri'yle Victor'a ait olan şeyin artık seyircisi olduğunu ve Asri'nin bu insanları içeri alıp almayacağına karar vermesi gerektiğini söylüyor. Gelecek bölümdeki festivalin hazırlığı.
Sayfa 1
Bir okul avlusu, sıraların çevresinde toplanmış öğrencilerle dolu. Ön planda gözlüklü bir oğlan açık bir deftere yazı yazıyor; kapüşonlu, boynuzlu bir kız eli yüzünün yakınında oturuyor ve koyu saçlı bir oğlan ağzı açık hâlde ona doğru eğiliyor. Solda başka bir kız duvarın üstünde oturuyor. Yazılar: “QUIMERAS”; “5. BÖLÜM”; “DEDIKODU GRUBU”; “ALMIRANTE TAMANDARÉ DEVLET LİSESİ”. Diyalog yok.
Sayfa 2
Bir oğlan gece yatağında oturmuş telefonuna bakıyor. Başlık: “Pazartesi gecesi. Portoverde.” Telefonda açık renk saçlı bir kızla gözlüklü, koyu saçlı bir oğlanın fotoğrafı kırmızıyla daire içine alınmış. Başlık: “Mica'nın çektiği fotoğraf albümünde bir saat bile kalmadı.” Ses efekti: “*POP*”. Başlık: “Ekran görüntüsüne dönüştü. Ekran görüntüsü gruba düştü. Grup, uykusuz geçen bir geceye dönüştü.” Telefonda “PORTOVERDE GENEL” başlıklı, “47 çevrimiçi” yazan bir grup sohbeti görülüyor. Mesajlar: “AMAN TANRIMMM”; sesli mesaj, 0:07; “ÇOK YAKIŞTIRIYORUM”; sesli mesaj, 0:12; “RESMEN SEVGİLİ GİBİLER”; sesli mesaj, 0:09. Üç ses efekti: “*POP*”. Sohbette “REN BUNA İNANMAZ” yazıyor, ardından 0:06, 0:09 ve 0:17 uzunluğunda sesli mesajlar geliyor. Konuşma balonu: “‘Ren buna inanmaz.’ Çoktan inanmıştı. Hem de iki kez.” Başlık: “Ve okulun yarısı fotoğrafı konuşurken...” Son sahnelerde insanlar telefonlarına bakıyor; ekranlarında aynı fotoğraf görünüyor.
Sayfa 3
Öğrenciler Escola Estadual Almirante Tamandaré'nin kapısından içeri giriyor. Anlatı kutusu: “...fotoğraftaki kızın hâlâ hiçbir şeyden haberi yoktu.” Asri kapıdaki iki öğrencinin yanından geçip kalabalık bir koridora giriyor. İki öğrenci fısıldaşıyor: “...o, o.” “El ele tutuştuklarına emin misin?” Asri'nin sivri kulağıyla kıvrık boynuzunun yakın planı gösteriliyor. Anlatı kutusu: “Kulakları, Asri'den önce anlamıştı.” Asri içinden: “Harika. Her neyse işte. Bugün olmaz.”
