Bölüm, bir öncekinin kaldığı yerden açılıyor ama bir adım ileri gidiyor: Victor gerçekten de Asri'nin yarı zamanlı çalıştığı, Rua do Cais'in köşesine sıkışmış, solmuş yeşil tenteli, eski kâğıt ve açık kapıdan içeri dolan deniz kokan mahalle kitapçısı Livraria Maré Alta'ya giriyor. Onu ilk kez kendi alanında görüyor — önlüklü, tezgâhın arkasında, metal tokası yana tutturulmuş — ve huzursuzluk bu kez tersine dönüyor: artık ev sahibi Asri; ellerini nereye koyacağını bilemeyen Victor. Kitapçının yaşlı ve keskin dilli sahibi Dona Perpétua, gözlüğünün üzerinden her şeyi izleyip kuru bir yorum yapıyor: “Demek mektuptaki çocuk bu.” Asri'yi utandırırken, Victor'a onun birinci bölümde çözdüğü o hesabı sakladığını da belli ediyor. Asri'nin bölümdeki amacı, onu grafik tasarım bölümünde gezdirirken doğal davranıyormuş gibi yapmak — tipografi kitapları, Portoverde'nin eski liman festivallerinden kalma afiş katalogları — asıl engeli ise bunun kendisi için ne kadar önemli olduğunu belli etmek istememesi. Duygusal dönüm noktası, Victor'ın tezgâhta kalmış eskiz defterini almasıyla geliyor. Defter, uydurma dükkânlar için tasarladığı yazı karakterleri ve logolarla dolu; Victor dalga geçmek yerine, içgüdüyle çizdiği bir tasarımda gizli altın oranı gösteriyor. Asri sinirleniyor: “Bilerek yapmadım.” Sonra susuyor, çünkü Victor kendi tarzınca az önce onun işinin güzel olduğunu söylemiş oluyor. Akılda kalan duyusal anlar: paslı kapı zili, içeri girip Asri'ye yan gözle baktıktan sonra hiçbir şey almadan çıkan insan müşteri — Victor bu tavrı ilk kez fark edip ikinci bölümdeki yorgunluğu sessizce anlıyor — ve Asri yüksek rafa kitap dizerken kollarındaki beyaz tüyleri hafifçe parlatan çapraz akşam güneşi. Bölüm, Dona Perpétua'nın Asri'ye “hava kararmadan çocuğu otobüs durağına kadar götürmesini” söylemesiyle bitiyor. Rua do Cais kaldırımında Victor, cumartesi geri geleceğini söylüyor — kitaplar için değil. Asri kulakları yeniden dikilirken “Biliyorum,” diye karşılık veriyor. Anlatıcı, artık okul sırası ve kütüphanenin yanı sıra ikisinin buluştuğu başka bir yer daha olduğunu söylüyor. Bir sonraki bölüme zemin hazırlayan Mica da sahneye ekiliyor: sahil yolundan bisikletiyle geçerken ikisini birlikte görüyor — haberi gruba yayacak tanık.