İçeriğe geç

Sınırlı süre için 10 hoş geldin kredisi

Katıldığında senin olurlar. 7 gün içinde kullan.

Ücretsiz katıl
/

Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku

Bu seri sağdan sola okunur — her sayfaya sağ üstteki panelden başla.
Saat sabahın üçü. Marketin arkasında Kaito kasanın başında duruyor, Rin taburesinde telefonuna bakıyor. Uzun çelik tezgâh tamamen boş; dışarıdaki karanlık, ıssız sokağa yağmur yağıyor.
Kapitone montlu küçük, yaşlı bir kadın yağmurdan içeri girip boş tezgâha saksıda küçük bir paşa kılıcı koyuyor, el sallayıp gidiyor. Rin, Kaito'ya artık bir bitkisi olduğunu söylüyor.
Kaito, saksıda fiyat etiketi ya da barkod arar ama bulamaz; raflarla dolu dükkâna bakıp bitkinin nereye konacağını sorar. Rin, zaten tezgahta olduğunu söyler.
/
/ 3
Saat sabahın üçü. Marketin arkasında Kaito kasanın başında duruyor, Rin taburesinde telefonuna bakıyor. Uzun çelik tezgâh tamamen boş; dışarıdaki karanlık, ıssız sokağa yağmur yağıyor.
Kapitone montlu küçük, yaşlı bir kadın yağmurdan içeri girip boş tezgâha saksıda küçük bir paşa kılıcı koyuyor, el sallayıp gidiyor. Rin, Kaito'ya artık bir bitkisi olduğunu söylüyor.
Kaito, saksıda fiyat etiketi ya da barkod arar ama bulamaz; raflarla dolu dükkâna bakıp bitkinin nereye konacağını sorar. Rin, zaten tezgahta olduğunu söyler.

Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap

Her Dem Yeşil bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.

Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.

Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.

Saat 03.00. Dead Hours dükkânının camlarına yağmur vuruyor. Küçük, yaşlı bir kadın yağmurdan kaçıp içeri giriyor: Kaito'nun çalıştığı saatlerde sokağın aşağısında çiçek tezgâhına bakan Setsu. Çıplak tezgâha saksıda tek bir bitki bırakıp yalnızca buranın çok karanlık olduğunu ve dışarıdakilerden daha iyi durumda olacağını söylüyor; Kaito bitkiyi geri vermeye fırsat bulamadan çıkıp gidiyor. İkinci sayfada ortaya atılan soru şu: Bir bitkinin yeri neresidir? Ürünler için kurulmuş bir dükkâna canlı bir şey girmiştir; her şeyin yeri, her nesnenin rafı, barkodu ve kategorisi belli olsun isteyen Kaito'nun bu bitkiye ayıracak yeri yoktur. Stok değildir: fiyat etiketi yok, barkodu yok, sistemde kaydı yok; dolayısıyla satamaz. Çöp değildir, bir müşteriye de ait değildir; bu yüzden atamaz ya da iade edemez. Tek bir soruya karşı sessiz bir savaş ilan eder ve sabah teslimatı gelene dek bitkiye doğru yeri bulmaya çalışır. Satılık olmayan bir şeyin dükkânında öylece var olmasına izin verilip verilemeyeceğini düşünüp durur. Gece boyunca saksıyı bir yere koyar —stokların arasındaki bir rafa, soğuk pencere pervazına, buharlı sıcak yemek tezgâhına, kapının yanındaki yere— sonra geri çekilip inceler; her seferinde yanlış gelir. Kaito'nun saksıdan bir kol boyu uzakta, başı yana eğik, ölü gözlerle durup “...Yok,” diye mırıldandığı ve bitkiyi tekrar taşıdığı o aynı an durmadan yinelenir. Gece müdavimleri, penceresiz ve floresan ışıklı bir odada bitkinin yaşayıp yaşayamayacağı konusunda birbirini tutmayan, doğrulanamaz hükümler verir: Eşofmanlı müdavim, burada hiçbir şeyin, personelin bile yaşayamayacağını ve bitkinin kışa kadar kahverengileşeceğini söyler. Sarhoş maaşlı, bitkinin sahte olduğuna, artık hepsinin sahte olduğuna yemin eder ve kanıtlamak için yaprağına dokunur. Neşeli bir koşucu ise bunların ölümsüz olduğunu, insanın kelimenin tam anlamıyla birini öldüremeyeceğini ve binadan uzun yaşayacağını iddia eder. Rin bütün nöbeti “Nereye Konur?” başlığıyla kayda alır; umursamaz ve kuru bir tavırla. Gecenin ilerleyen saatlerinde bir anlığına neredeyse içtenleşip dükkândaki her şeyin yalnızca gelip geçtiğini —stokların, müşterilerin, gecelerin— ve bu bitkinin kalmaya niyet ederek gelen ilk şey olduğunu söyler. Şafak yaklaşırken, bitirecek yeri kalmayan Kaito sonunda aramaktan vazgeçer: Ellerini boşaltmak için saksıyı Rin'in taburesinin yanındaki tezgâha koyar ve sabah işlerine döner. Tam da o sırada sahne tersine döner: Göz ucuyla baktığında, bilerek seçmediği tek noktada bitki tam olması gereken yerde duruyordur. Kısık sesle “...İşte,” der. Zorlamayı bıraktığı anda mesele çözülmüştür. Viral bir ifşa ya da numara yoktur: Şafakta Setsu, bitkilerle dolu küçük arabasını iterek dükkânın önünden geçer, camın ardından bir kez başını sallar ama içeri girmez. Rin de telefonunu kaldırmadan, içerikle ilgili tek kelime etmeden içeceğinden birazını saksıya döker ve bitkiyi orada bırakır. Dükkânda artık ne stok ne de gelip geçen bir şey olan, yalnızca orada yaşayan ilk şey vardır. Kaito da ilk kez küçük ama doğru bir cevabı bulup onu elinde tutar. Son sayfa, ilk sayfadaki aynı tezgâh açısını düz, gri şafak ışığında tekrarlar: Başlangıçta boş duran tezgâhta, iki taburenin yanında artık küçük, yeşil ve canlı bir şey vardır. Gelecekteki bir hikâye için iki tohum eken, bağımsız bir dolgu bölümü: gece çiçekçisi Setsu ve onun ait olduğu gece çalışanları mahallesi; ayrıca dükkâna kalıcı bir unsur olarak eklenen saksı bitkisi.

Sayfa 1

Dead Hours marketinin batı duvarı boyunca uzanan tezgâhına doğru geniş bir açıyla bakış. Çizgili önlüğü ve üzerinde KAITO yazan isimliğiyle Kaito kasanın arkasında duruyor; önlüğünün kapüşonu başında, tek kulağında kulaklık olan Rin taburesinde oturmuş telefonuna bakıyor. Fırçalanmış çelik tezgâh boş. Arkalarında ışıklı soğutucu duvarı parlıyor; cama vuran yağmurun ardından zifiri karanlık, ıssız bir sokak görünüyor. Diyalog yok — yalnızca ölü saatlerin sessizliği.

Sayfa 2

Sürgülü kapılar açılır. Gümüş topuzlu, kısa boylu, hafif kambur Setsu; önlüğünün üzerine geçirdiği koyu renk kapitone montu, parmaksız eldivenleri ve bahçe terlikleriyle ıslak sokaktan içeri girer. Bir elinde küçük bir sulama kabı, diğerinde saksıda bir paşa kılıcı vardır. Kaito: “...İyi akşamlar.” Saksıyı boş tezgâha usulca bırakır. Setsu: “Dükkâna. Burası çok karanlık.” Kaito elini uzatarak yarı ayağa kalktığında Setsu çoktan gitmek üzere dönmüş, sulama kabını küçük bir selam gibi kaldırmıştır. Kaito: “Bekleyin — hanımefendi, aslında biz—” Setsu: “Dışarıdakilerden daha iyi durumda olur.” Kapılar kapanır, geride yağmurlu ve boş sokak kalır. Kaito küçük bitkiye bakakalır. Kaito: “...” Rin: “Artık bir bitkin var.”

Sayfa 3

Kaito, tezgahtaki paşa kılıcını inceler. Kaito: “Stok değil.” Sade saksıyı ters çevirip altını ve kenarını kontrol eder. Kaito: “Etiket yok. Barkod yok. Sistemde kaydı yok.” Bitkiyi kaldırıp dükkâna —reyonlara, soğutucu duvarına, belli bir amacı olan her yüzeye— bakar. Kaito: “Buradaki her şeyin bir yeri var. Bir rafı. Bir fiyatı.” Bitkiyi tekrar bırakıp gözlerini diker. Kaito: “Peki nereye konur?” Taburesinde kayıtsızca oturan Rin: “Tezgâha. Zaten orada.”

iPhone için Inkroost

Ücretsiz çizgi roman oku, Inky ile kendininkini yap.

App Store'da aç