İçeriğe geç

Sınırlı süre için 10 hoş geldin kredisi

Katıldığında senin olurlar. 7 gün içinde kullan.

Ücretsiz katıl
/

Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku

Bu seri sağdan sola okunur — her sayfaya sağ üstteki panelden başla.
Yağmurlu bir gecede, sürgülü kapıların hemen içinden görülen marketin geniş gece manzarası. Fayans zemin yeni paspaslanmış ve bomboş. Kaito paspas ve kovayla zeminin ortasında dururken Rin kasada taburesine oturuyor.
Üç kare: Kaito paspası sıkıp bitirdiği işleri sayıyor, Rin onu çekiyor, o da boş ve ışıl ışıl zemine bakıyor.
Orta koridor boyunca alçak açıdan görünüm: tek sıra hâlindeki ıslak ayakkabı izleri temiz zeminde kapılardan içeri doğru ilerliyor ve birden kesiliyor; ilerisinde hiçbir şey yok.
/
/ 3
Yağmurlu bir gecede, sürgülü kapıların hemen içinden görülen marketin geniş gece manzarası. Fayans zemin yeni paspaslanmış ve bomboş. Kaito paspas ve kovayla zeminin ortasında dururken Rin kasada taburesine oturuyor.
Üç kare: Kaito paspası sıkıp bitirdiği işleri sayıyor, Rin onu çekiyor, o da boş ve ışıl ışıl zemine bakıyor.
Orta koridor boyunca alçak açıdan görünüm: tek sıra hâlindeki ıslak ayakkabı izleri temiz zeminde kapılardan içeri doğru ilerliyor ve birden kesiliyor; ilerisinde hiçbir şey yok.

Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap

Ayak İzleri bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.

Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.

Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.

Saat sabah 3. Ölü saatler dükkânının önüne yağmur yağıyor. Kaito satış alanını kusursuzca kurutup paspaslamayı bitiriyor. On dakika sonra, ıslak ayakkabı izlerinden tek bir sıra koridorun ortasında kapılardan içeri doğru ilerliyor ve tam ortada birden kesiliyor; ötesinde hiçbir şey yok. Geri dönüş izi yok. Rafların arasında kimse yok. İçeri giren de olmadı. Birinin dükkânına girip durduğunu ve bir daha çıkmadığını kabullenemeyen Kaito, yedi ayak izine karşı sessiz bir savaş ilan ediyor ve bütün gece vardiyasını bunları kimin bıraktığını anlamaya çalışarak geçiriyor; bir izin nasıl başlayıp da bitmediğini düşünüp duruyor. Gece boyunca son izin yanında çömeliyor, elini yanındaki fayansa bastırıp o donuk bakışlarla aynı şeyi mırıldanıyor: “...burada bitiyor.” Bütün koridorları arıyor, personel kapısını kontrol ediyor, dışarıdaki yaya yolunda tek bir iz bile bulamıyor ve merkezin bekleme hattında bekliyor. Bu sırada gece müdavimleri, kimsenin doğrulayamayacağı çelişkili açıklamalar yapıyor: Eşofmanlı müdavim fayansın hep böyle olduğunu, kurudukça izlerin kendiliğinden belirdiğini söylüyor; sarhoş maaşlı adam yıllardır rafların arkasında birinin yaşadığını ve onu gördüğünü iddia ediyor; neşeli bir koşucuysa izlerin dünkü öğleden sonradan kendisine ait olduğunda ısrar ediyor. Rin bütün bu nöbeti “Kapıya Kadar Kim Yürüdü?” başlığıyla canlı yayınlıyor. Gecenin sonlarına doğru bir anlığına neredeyse içtenlikle bunun bir insan olmadığını, bazı şeylerin haber vermeden sona erdiğini söylüyor, sonra telefonunu yeniden kaldırıyor. Şafak yaklaşırken izler sonunda fayansın üzerinde kuruyup kayboluyor. Kaito bitkin hâlde, tertemiz çıplak zeminin üzerinde son kez aynı şekilde çömeliyor ve yüzünde hafif, kabullenmiş bir gülümsemeyle “...kayboldu” diyor. Ardından Rin’in ilk dakikada ektiği tohum karşılığını veriyor. Telefonunu çevirip saat onda çektiği görüntüyü oynatıyor: Kaito malzeme kasasını kapıdan içeri taşıyor, koridorun tam ortasından dümdüz ilerleyip yarı yolda yere bırakıyor, sonra kuru tezgâh tarafındaki yoldan geri dönüyor. Yedi iz içeri, hiçbiri dışarı. Kaito altı saat boyunca kendini araştırmış. “Kapıya Kadar Kim Yürüdü?” yayını dört yüz bin izleyiciye ulaşıyor; Kaito doğru cevabı buluyor: kendisi, başka kimse değil. Şafak ışığı, gecenin başladığı açıdan tertemiz dükkânı dolduruyor; zemin kuru ve boş. Derken kapıdan içeri yeni bir sıra ıslak ayak izi girip koridorun ortasında duruyor. Rin’in telefonu çoktan kalkmış, yayın çoktan başlamış.

Sayfa 1

Yağmurlu bir gecede girişten dükkânın içine bakan geniş bir açılış karesi. Koridorlar arka taraftaki ışıklı soğutucu duvarına doğru uzanıyor, tezgâh soldan devam ediyor. Vinil zeminin tamamı az önce paspaslanmış, ışıl ışıl ve bomboş. Kaito elinde paspas ve kovayla tam ortasında duruyor. Rin kasadaki taburesinde, telefonuyla oturuyor. Dışarıdaki sokak karanlık ve ıslak. KAITO: Bitti.

Sayfa 2

1. kare. Kaito tezgâhın arkasında paspası kovanın üzerine sıkıyor; kollarını sıvamış, sessizce memnun. Arkasındaki zemin bomboş ve ışıl ışıl. KAITO: Kasa içeri alındı. Çöp kutusu içeri alındı. Zemin tamam. 2. kare. Rin taburesinde oturmuş, telefonu kaldırıp Kaito’yu ifadesizce çekiyor. RIN: Aldım. 3. kare. Kaito paspası tezgâha dayayıp omuzlarını gevşetiyor; ender görülen bir memnuniyetle boş zemine bakıyor. KAITO: Zaten bu saatte kimse gelmez.

Sayfa 3

Soğutucuların ışıklı duvarına doğru orta koridor boyunca zemine yakın açıdan görünüm. Yeni paspaslanmış fayansın üzerinde artık tek sıra hâlinde koyu, parlak ıslak ayakkabı izleri var. Kapılardan içeri doğru ilerliyor ve yolun ortasında birden kesiliyor; son izin ilerisinde tertemiz, bomboş zemin uzanıyor. Geri dönüş izi yok, başka hiçbir yerde iz yok. Kaito’nun bacakları ve paspas kadrajın kenarında. KAITO: ...burada biri var.

iPhone için Inkroost

Ücretsiz çizgi roman oku, Inky ile kendininkini yap.

App Store'da aç