Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Kamera Kapalı bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Saat sabahın üçü, ölü saatler dükkânının camlarına yağmur vuruyor. Kaito gözünden atamadığı bir şeyi fark ediyor: Rin’in telefonu tezgâhın üstünde yüzüstü duruyor ve dokuz gecedir onu çekmediğini anlıyor. Odadaki çekilmeye değmeyen tek şey olma düşüncesine dayanamayıp kendi sıkıcılığına karşı sessiz bir savaş ilan ediyor. Vardiyası bitmeden kamerayı geri kazanmaya koyuluyor; insanın bilerek ilginç olup olamayacağını düşünüp duruyor. Bütün gece sarmal olmayan sarmallar sergiliyor — fişleri hizalıyor, sepetleri yeniden diziyor, ortada olmayan bir şeye savaş ilan ediyor — sonra göz ucuyla tezgâha bakıyor ve yine aynı mat siyah arka yüzü görüyor; aynı ölü bakışla mırıldanıyor: “...hâlâ yüzüstü.” Gece müdavimlerinden oluşan bir geçit, birbirini tutmayan ve doğrulanamayan hükümler veriyor: eşofmanlı müdavim, birini seni izlemeye zorlayamayacağını söylüyor; sarhoş bir beyaz yakalı bir şeyleri kırmasını, sonra da yere kapaklanmasını öneriyor; neşeli bir koşucuysa sırrın sadece kendin olmak olduğunu söylüyor — Kaito’nun bilerek yapamadığı tek şey de bu. Rin, kurduğu her savı başını kaldırmadan çürütüyor. Gecenin ilerleyen saatlerinde neredeyse içtenlikle bir anlığına “Bu seninle ilgili değil,” diyor, ama açıklamaya yanaşmıyor. Şafak yaklaşırken bitkin düşen Kaito gösteri yapmayı bırakıp yalnızca işini yapıyor: geçidi paspaslıyor, tezgâhı siliyor, rafı beceriksizce dolduruyor, esniyor; kimse onu izlemiyor. Tam da o sırada telefon kalkıyor; yinelenen şaka tersine dönüyor — sonunda onu çekiyor, hem de yalnızca Kaito artık onun için numara yapmayı bıraktığı için. Sonra asıl mesele ortaya çıkıyor: telefonu indirip tezgâha koyuyor ve dümdüz söylüyor. Biri onunla sözleşme imzalamak istiyor. Dokuz gecedir cevap yazıp siliyormuş; telefonu her Kaito’ya çevirdiğinde bir karar vermesi gerekiyormuş, o yüzden çevirmeyi bırakmış. Kaito yanlış, pratik soruyu soruyor ve cevap alamıyor. Şafak ışığı, gecenin başladığı açıdan dükkânı dolduruyor — telefon yine kalkmış, onu çekiyor; yanındaki tezgâhta boş bir kart duruyor — ve altı saat boyunca kamerayı geri isteyen Kaito, onu geri alıyor; ama bu kez dokuz geceyi geri vermeye razı olurdu.
Sayfa 1
Tek geniş panel. 24 saat açık dükkânın içi, sabaha karşı üç. Ön camlardan yağmur süzülüyor, dışarıdaki sokak bomboş; odanın arka tarafındaki soğutucular, koridorların tam karşısında ışıldıyor. Kaito bir bezle servis tezgâhını siliyor. Rin yanındaki taburede oturmuş, çenesini eline dayamış, boş boş bakıyor. Telefonu dirseğinin yanında, tezgâhta yüzüstü duruyor; mat siyah arka yüzü yukarı bakıyor. Hiçbir şey söylemiyor. KAITO: Sakin bir gece.
Sayfa 2
Dört panel. Birinci panel: Kaito silmeyi bırakıyor; bez hâlâ tezgâhın üstünde. Göz ucuyla Rin’in dirseğinin yanındaki yüzüstü telefona bakıyor. KAITO: Telefonun yüzüstü duruyor. İkinci panel: Rin çenesini eline dayamış, göz kapakları yarıya inmiş, sıkılmış hâlde. Ne ona ne de telefona bakıyor. RIN: Bazen öyle durur. Üçüncü panel: Kaito tezgâhın arkasında dimdik durup bir elinin parmaklarıyla sessizce sayıyor, kaşları çatık. KAITO: Dokuz gece. Dördüncü panel: Şimdi tamamen ona dönmüş, ifadesi ciddi ve donuk. Rin’in umurunda değil. KAITO: Dokuz gecedir beni çekmiyorsun. RIN: Peki.
Sayfa 3
İki panel. Birinci panel: Sessiz panel. Kaito tezgâhtaki ambalajlı üç küçük eşyayı abartılı bir özenle hizalıyor, kenarlarını kusursuzca denk getiriyor; Rin’in bakıp bakmadığını anlamak için göz ucuyla ona bakıyor. İkinci panel: Tekrarlanan an. Gözleri tezgâhta yüzüstü duran telefona kayıyor; mat siyah arka yüzü yukarı bakıyor. Yüzü ifadesizleşiyor, ölü gibi bakıyor; alnında küçücük bir ter damlası. KAITO: ...hâlâ yüzüstü.