Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Son Yumurta bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Dead Hours dükkânında gece 3. Oden tenceresi neredeyse kurumuş; vardiyanın başından beri içinde duran tek, yalnız haşlanmış yumurta, kalan son suyun içinde yüzüyor. Nöbetinde güzel yemeğin çöpe gitmesine dayanamayan Kaito, şafak sökmeden bu yumurtanın birine satılacağına, çöpe atılmayacağına karar verir. Rin, “Son Yumurta”yı çekmeye başlar. Gece boyunca Kaito, yumurtayı kepçenin üstünde dengede tutup göz hizasına kaldırarak müşterilere uzatır ve “...yumurta?” diye sorar; üç kez aynı şekilde geri çevrilir. Dükkânın müdavimleri, doğruluğu kanıtlanamayan çelişkili yumurta hikâyeleri anlatır: eşofmanlı müdavim son yumurtanın bütün gecenin suyunu çektiğine ve tencerenin en iyi parçası olduğuna yemin eder; sarhoş maaşlı çalışan son yumurtayı asla almamanın gerektiğini, uğursuzluk getirdiğini söyler; neşeli koşucu o kadar uzun pişmiş yumurtanın yenmeyecek kadar lastik gibi olduğunu iddia eder; merkez ofis Kaito’yu beklemeye alır. Rin bir anlığına neredeyse içtenlikle, Kaito’nun yumurtayı satmak istemediğini, sadece gecenin hiçbir şeyi ziyan etmiş olmasına katlanamadığını söyler; sonra telefonunu yeniden kaldırır. Şafak yaklaşırken yaşlı bir müşteri sonunda sihirli sözleri söyler: “Yumurtayı alayım.” Kaito’nun yüzündeki yılgınlık umuda dönüşür; ama kepçeyi tencereye daldırdığında yumurta yoktur: fazla pişmekten saatler önce dağılmış, kimse onu istemeden çok önce suya karışmıştır. Kaito artık var olmayan bir yumurtayı satmaya çalışmıştır. Müşteri bir kahve alıp gider; “Son Yumurta” altı yüz bin izlenmeye ulaşır. Rin, Kaito gerçek bir müşteri beklememiş olsaydı üçüncüde yumurtayı alacağını itiraf eder. Kaito doğru cevaba ulaşır: yumurta gitmiştir. Başka hiçbir şeye değil. Son kare, ilk sayfayı gri şafak ışığında tekrarlar: tencerenin suyu boşaltılıp yeniden doldurulmuştur; gündüz vardiyasındaki kasiyer temiz suya yeni bir yumurta bırakırken Rin telefonunu çoktan kaldırmıştır.
Sayfa 1
Dead Hours marketinin gece 3’teki geniş açılış planı. Floresan lambalar boş reyonları aydınlatıyor; arka duvardaki cam kapaklı buzdolapları parlıyor, ön camların ötesindeki boş sokak yağmurla ıslanmış. Batıdaki servis tezgâhının arkasında küçük görünen Kaito, içinde kalan son su ve tek soluk renkli yumurtanın bulunduğu marketin oden tenceresine bakıyor. Kaito: “...hâlâ bir tane var.”
Sayfa 2
Dört kare. Kaito, kepçeyi elinde tutarak oden tenceresindeki tek soluk renkli yumurtayı inceliyor. Kaito: “Bir yumurta. Vardiya başladığından beri burada.” Rin tezgâha yaslanmış, bir kulağında kulaklık, elinde telefonuyla umursamaz görünüyor. Rin: “O zaman at çöpe.” Kaito ifadesiz ama kararlı bir yüzle ona dönüyor. Kaito: “Benim vardiyamda hiçbir yemek ziyan olmaz.” Sığ suda buharı tüten tek yumurtanın yakın planı. Kaito: “Satılacak. Birine. Şafak sökmeden.”
Sayfa 3
Üç kare. Rin telefonunu kaldırıp Kaito’yla tencereyi çekmeye başlıyor. Rin: “Yeni seri. ‘Son Yumurta.’” Kaito kalan ince suyu yumurtanın üstüne kepçeliyor; tencerede neredeyse hiç su kalmamış. Rin: “Suyu neredeyse bitmiş. Saatlerdir yüzüyor.” Sığ su tabakasındaki tek soluk renkli yumurtanın sessiz yakın planı; kenarları şimdiden yumuşamış.