Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Günler bölümünün 20 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Yuki bölümü finali. Son gece molası olduğu ortaya çıkan bu gecede Amano Yuki, Kaito'ya gündüz ekspres hattına terfi ettiğini söyler — ilk seferi saat altıda. Kaito vedayı bir sefer çizelgesi problemi gibi ele alır; iki boş çizelgeyi yan yana koyup parmağıyla üzerlerinde gezinerek gündüz insanıyla gece insanının aynı anda var olabileceği tek bir dakika arar. Gece müdavimleri, gündüzle gecenin buluşup buluşamayacağı konusunda birbiriyle çelişen, doğrulanamaz hükümler verir. Kaito tekrar tekrar hiçbir şey bulamaz — «...kesişme yok.» Sonra bulur: 5.59'dan 6.00'ya kadar bir dakika; vardiyasının sonuyla Yuki'nin ilk seferinin başlangıcı arasındaki eşik. O dakika geldiğinde teslimat kapıları açılır, gündüz çalışanı içeri girer ve dükkân sabah yolcularıyla dolar — o dakika vardır, ama onlara ait değildir. Aralarında olan şey yalnızca boş saatlerde yaşanmıştır ve onun hiçbir hâli gün ışığında varlığını sürdüremez. Yuki bunu nazikçe, hiç dramatikleştirmeden söyler ve hattını sürmeye gider. Kaito doğru cevabı bulmuştur, ama elinde başka hiçbir şey kalmamıştır; Rin gün ışığında yanına oturur, telefonunu ekranı aşağı bakacak şekilde bırakır ve tek kelime etmez. Ertesi gece 3.12'de kapı zili çalar ve içeri bir yabancı girer — Rin telefonunu kaldırmaya yeltenir, sonra vazgeçer.
Sayfa 1
Sabahın üçünde, 24 saat açık bir marketin kasa tezgâhının arkasından dışarıdaki sürgülü cam kapılara ve yağmurdan ıslanmış, bomboş sokağa bakan geniş bir genel plan. Çizgili önlüğü ve üzerinde KAITO yazan isimliğiyle Kaito yorgun argın tezgâha yaslanmış. Yanında, bir taburede kapüşonunu başına geçirmiş Rin oturuyor; telefonu elinde, kulağında bir kulaklık var. Rin: «Bu gece ölü gibi.»
Sayfa 2
Panel 1: Sürgülü kapılar açılır ve Yuki yağmurlu karanlığın içinden adımını atar — koyu lacivert ulaşım şirketi üniforma ceketinin kolları dirseklerine kadar kıvrılmış bir gece otobüsü şoförü; kısa siyah saçları iki kulağının arkasına sıkıştırılmış, bir elinde ezik çelik termosu, boynunda kordonla asılı bir düdük var. Kaito başını kaldırır. Kaito: «3.12.» Panel 2: Yuki, ücretsiz sıcak su veren çelik sebilin yanından durmadan geçip tezgâha doğru yürür. Kaito onu izler; yüzünden bir anlık huzursuzluk geçer — termosunu her zaman doldurur, ama bu gece doldurmuyor. Kaito: «...Doldurmadın.»
Sayfa 3
Panel 1: Yuki ezik termosunu tezgâha bırakır; ifadesi düz ve sadedir. Yuki: «Sonuncusu.» Panel 2: Kaito'nun yakın planı; bomboş bir ifadeyle ona bakıyor, ne demek istediğini anlamamış. Kaito: «Son... ne?» Panel 3: Yuki tezgâha yaslanır; kuru ve meseleyi olduğu gibi anlatır. Yuki: «Gündüz vardiyasını verdiler. Sabah ekspresi.» Yuki: «İlk sefer saat altıda.»
