Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
On Üç Dakika bölümünün 19 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
03.12. Gece otobüs şoförü Amano Yuki'nin molası, güzergâh değişikliği yüzünden on dokuz dakikadan on üç dakikaya düşer. Ne için uğraştığını kabul etmeyen Kaito, dükkânı bu aralığa göre baştan düzenler: su önceden kaynatılır, boş bir bardak kulpu dışarı bakacak şekilde hazır edilir, dördüncü reyon boşaltılır, yazar kasa açılır. İkinci sayfada ortaya konan asıl soru şudur: Kaito, kusursuz ve kesintisiz on üç dakika tasarlayabilecek mi? Gece vardiyasının bütün tuhaf tipleri bu süreden yer; müdavimlerden oluşan bir geçit —eşofmanlı müdavim, üstü başı dağınık bir ofis çalışanı, sarhoş bir maaşlı— on üç dakikada gerçekten bir şey yaşanıp yaşanamayacağı konusunda birbirini tutmayan, doğrulanamaz hükümler verir. Kaito ön camdan boş kaldırıma üç kez bakar: “...daha değil.” Rin bütün bu çırpınışları “13 Dakika Adam” diye filme alırken küçük, inkâr edilebilir sabotajlarına da sessizce geri döner: telefonunu şarj etmek için kettle'ın fişini çeker, son temiz bardağı alır. Öncekilere göre daha ufak, daha önemsiz şeylerdir bunlar ve Rin bunun farkındadır. Kaito sonunda kusursuz on üç dakikayı hazırlar, tam o sırada otobüs gelir. Yuki, bu sürenin on bir dakikasını kapıda Rin'le konuşarak geçirir; hazır bekleyen bardaktaki su ılıyıp el değmeden kalır. Saat 03.31'de Yuki termosunu doldurur, iki kelimesini söyler ve otobüsünü sürmeye gider. Kaito aynı camın önünde aynı pozu alıp otobüsün az önce durduğu boş kaldırıma bakar: kusursuz aralığı kurmuştur ama içine koyacak hiçbir şey bulamamıştır. Şafak sökerken Rin, klibi paylaşmadan siler. İlk sayfanın şafaktaki yansıması: tezgahta hâlâ bekleyen soğuk, kusursuz düzen ve reyonun boşaltıldığını hiç kimsenin fark etmemesi.
Sayfa 1
Gece vakti marketi, kasanın arkasından ve yukarıdan; ön camlı sürgülü kapılara ve yağmur izleriyle kaplı pencerelere doğru bakan geniş bir açılış planı. Dışarıdaki boş, ıslak sokak floresan ışığında parlıyor. Çizgili market önlüğü ve KAITO isimliğiyle Kaito tezgâhı ağır ağır siliyor. Büyük kapüşonlu üstü ve RIN isimliğiyle küçücük görünen Rin, sandalyeye yayılmış, telefonuna bakıyor. Rin: "İki kırk. Ölü saatlerin en ölü kısmı." Kaito: "Hiçliğin yaşandığı en sevdiğim kırk dakika."
Sayfa 2
Dört kare. Kaito, kaygılı bir ifadeyle tezgâhın arkasında katlanmış, üzerinde yazı olmayan bir duyuru tutuyor. Kaito: "Gece otobüsünün güzergâhını değiştirmişler." Rin, telefonundan başını kaldırmadan: "Otobüsçü kadın. Amano." Kaito, ön pencereyi ve dışarıdaki boş kaldırımı işaret ediyor. Kaito: "Yuki. Boş otobüsü kaldırıma çekiyor, molasında içeri geliyor. Bu saatte yaşayan başka kimse yok." Kaito, yüzü asık, sade beyaz bir kâğıt bardak kaldırıyor. Kaito: "On dokuz dakikaydı, şimdi on üç. Ben de kusursuz hâle getireceğim." Rin: "Ne için kusursuz?" Kaito: "...stok yenileme verimliliği."
Sayfa 3
Kaito'nun marketi saat gibi işlercesine hazırladığı altı kare. Kaito, elektrikli kettle'ı doldururken: "Su. Önceden kaynatılmış. Gerektiği anda sıcak." Tezgâha boş, beyaz bir kâğıt bardak koyarken: "Bardak. Hazır." Boşaltılmış bir reyondan karton kutu taşırken: "Dördüncü reyon boş. Engel yok." Açık kasa çekmecesinin başında beklerken: "Kasa önceden açıldı. Gecikme sıfır." Rin, ifadesizce onu filme alıyor: "Stok yenileme verimliliği." Kaito şakağında tek bir ter damlasıyla donakalıyor: "...Aynen."