Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
3:12 bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Kaito, boş otobüsle tura çıkma teklifini geri çevirdiği gecenin ardından, 3:12 otobüsünün durmadığını ve kaldırımın karanlıkta kaldığını fark eder. Bir şeyi mahvettiğine inanarak, gece otobüsü şoförü Amano Yuki’yle her gece tekrarladığı ritüelin tam olarak nasıl başladığını baştan kurmaya koyulur; böylece onu mahvettiği anı bulabilecektir. Boş kaldırım penceresini kontrol etmekle geçmişi hatırlamak arasında gidip gelirken üç anı zihninde canlanır: İlk 3:12; toplu taşıma üniformalı bir kadının ezik çelik termosunu ücretsiz sıcak suyla doldurup hiçbir şey almadan gittiği gece. Tezgâhın üzerinden birbiri ardına ürün uzattığı, her seferinde “İkram mı?” diye sorduğu ve her seferinde aynı küçük baş hareketiyle ret yanıtı aldığı uzun geceler. Ve artık teklif etmeyi bırakıp kendine bir demlik kahve yaptığı gece; Yuki sonunda bir fincan isteyip tam parasını ödemiş ve çıkarken “Yarın aynı saatte” demiştir. Dükkânın gece müdavimleri, bir ret kararının geri alınabileceği konusunda birbirleriyle çelişen, doğrulanamaz yargılarda bulunur; hiçbiri aynı fikirde değildir. Rin, Kaito’nun bu çıkmazını çekerken kaldırıma da gizlice göz atar. Şafak sökmeye yakın otobüs nihayet durur. Termosunu dolduran Yuki, yol çalışması ve güzergâh değişikliği yüzünden geciktiğini açıklar; Kaito’nun “Yapamadım” sözünü de başka bir şey olarak değil, yapamamış olması olarak anlamıştır. Altı saatlik felaketin tamamı yalnızca Kaito’nun kafasında yaşanmıştır. Yuki “Yarın aynı saatte” der ve grileşen gün ışığına doğru yola çıkar. Kaito ise doğru cevabı bulmuş, ama başka hiçbir şey elde edememiştir.
Sayfa 1
Gecenin ilerleyen saatlerinde, 24 saat açık marketin tezgâhının arkasından ön pencerelere ve yağmur izleriyle kaplı camların ötesindeki boş kaldırıma bakan geniş bir plan. Kaito kasanın arkasında durup kapıyı izliyor. Rin yakında tezgâha yaslanmış, bir kulağında kulaklık, elinde telefon var. Rin: Kapıya beşinci bakışın bu.
Sayfa 2
Panel 1: Kaito gergin bir halde tezgâhın ötesindeki ön pencereye bakıyor. Rin: Otobüs gelmeyecek, değil mi? Panel 2: Kaito gergin. Kaito: Dün gece bana tur atmayı teklif etti. Bir saat boyunca boş otobüsle. Gidemem dedim. Panel 3: Kaito’nun tezgâhın kenarına kenetlenmiş iki elinin yakın planı. Kaito: Bu yüzden bu gece otobüs durmadı. Panel 4: Kaito ölümcül bir ciddiyetle Rin’e dönüyor. Kaito: Rin. Bir hayır geri alınabilir mi? Rin: Saat 3:14. Bütün gece tuhaflık yapmaya vaktin var.
Sayfa 3
Kaito ön pencerenin yanında duruyor, bir elini ıslak cama dayamış, otobüsün beklemediği yağmurla ıslanmış boş kaldırıma bakıyor. Koyu gölgeler, camda yansımalar. Kaito: ...bu gece değil.