İçeriğe geç

Sınırlı süre için 10 hoş geldin kredisi

Katıldığında senin olurlar. 7 gün içinde kullan.

Ücretsiz katıl
/

Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku

Bu seri sağdan sola okunur — her sayfaya sağ üstteki panelden başla.
Yağmurlu bir gecede boş bir marketin geniş açıdan görünümü; Kaito kasanın arkasında dururken Rin yakınlarda bir tabureye oturmuş, telefonuna bakıyor.
Yolunu kaybetmiş genç bir adam Kaito’ya yolu soruyor; Kaito kendinden emin biçimde bir yönü gösteriyor, sonra adam giderken kolu havada kalıyor.
Kaito kuşkuyla kolunu indiriyor; Rin duygusuzca işaret edenin kendisi olduğunu söylüyor; Kaito kendi eline bakıyor.
/
/ 3
Yağmurlu bir gecede boş bir marketin geniş açıdan görünümü; Kaito kasanın arkasında dururken Rin yakınlarda bir tabureye oturmuş, telefonuna bakıyor.
Yolunu kaybetmiş genç bir adam Kaito’ya yolu soruyor; Kaito kendinden emin biçimde bir yönü gösteriyor, sonra adam giderken kolu havada kalıyor.
Kaito kuşkuyla kolunu indiriyor; Rin duygusuzca işaret edenin kendisi olduğunu söylüyor; Kaito kendi eline bakıyor.

Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap

Kuzey bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.

Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.

Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.

Saat sabahın üçü, ölü saatler dükkânının camlarına yağmur vuruyor. Yolunu kaybetmiş genç bir adam içeri aceleyle giriyor; harita uygulaması çalışmıyor. Çıkarken Kaito’ya tek bir şey soruyor: Kuzey hangi yönde? Kaito içgüdüsel olarak bir yönü gösteriyor — adam gider gitmez de doğru yönü gösterip göstermediğini düşünmeden edemiyor. Güneş yok, nirengi noktası yok; her pencerede yağmur var ve dükkân hangi yöne bakarsan bak aynı görünüyor. Kaito tek bir gerçeğe karşı sessiz bir savaş ilan ediyor: gerçek kuzeye. Kanıtlayana kadar bir yabancıyı herhangi bir yere yönlendirmeye hakkı olmadığına emin. Gece boyunca her seferinde biraz farklı bir yönü büyük bir özgüvenle gösteriyor; gözleri donuk, dilinde aynı mırıltı: “...kuzey.” Aynı sahne tekrar tekrar yaşanıyor. Telefonunun pusulası, soğutucunun mıknatıslarının yanında işe yaramaz hâlde dönüp duruyor; gece vardiyasının müdavimleri sırayla kendilerinden son derece emin cevaplar veriyor ama hiçbiri diğerini tutmuyor — eşofmanlı müdavim bir yönü gösteriyor, sarhoş bir maaşlı çalışan tam tersini savunuyor ve dükkânın kendi etrafında yavaşça döndüğüne yemin ediyor, neşeli bir koşucuysa “içinden bilirsin” diye diretiyor. Üç hüküm, dört parmakla gösterilen yön; dükkândaki hiç kimsenin doğrulayamadığı bir gerçek. Rin, bu nöbetin tamamını “Kuzey Hangi Yön — 6 Saat” başlığıyla canlı yayınlıyor ve izleyicilerinden yönü oylamalarını istiyor. Bir anlığına neredeyse samimileşiyor — emin olmadığı bir yönü göstermekten kaçınacak tek kişinin o olduğunu söylüyor — sonra telefonunu yeniden kaldırıyor. Şafak yaklaşırken Kaito yorgunluktan mücadeleyi bırakıyor ve güneşi beklemek için sürgülü kapılara dönüyor. Güneş doğuya bakan kapılardan yükseldiğinde nihayet gerçek kuzeyi doğruluyor — Kaito’nun içeri girerken ilk kez gösterdiği yönü. Bütün gece haklıymış. Ama yolunu kaybeden adam saatler önce gitmiş; Rin’in yayınından tezgahtarın karar vermeyeceğini öğrenmiş. Yani tek doğru cevabı alacak kimse kalmamış; Kaito’nun güç bela ulaştığı doğruluk, Rin’in izleyici anketinde kazanan seçenekten ibaret çıkıyor. “Kuzey Hangi Yön — altı saat” yayını dört yüz bin izleyiciye ulaşıyor; Kaito gerçeği buluyor, başka hiçbir şey değil. Şafak ışığı, gece başındaki gibi pırıl pırıl dükkânı dolduruyor — kapı zili çalıyor ve elinde çalışmayan telefonu, yol sormak için havada yeni bir kayıp yolcu içeri giriyor. Rin’in telefonu çoktan kalkmış, yayın çoktan başlamış.

Sayfa 1

Tek geniş panel. Ölü gece vardiyasında, Japonya’daki bir marketin içi. Uzun ön camlardan yağmur süzülüyor; soğuk floresan ışıkların altındaki reyonlar boş. Dağınık siyah saçlı, göz altları morarmış yorgun tezgahtar Kaito, üzerinde KAITO yazan isimliği bulunan çizgili önlüğüyle kasanın arkasında duruyor. Yanında, kısa açık renk saçlı, dipleri koyu, önlüğünün altına kapüşonlu giyen ve tek kulağında kulaklık olan Rin tabureye oturmuş telefonuna bakıyor. İsimliğinde RIN yazıyor. KAITO (içinden): Saat sabahın üçü. Kimse gelmez. Dükkân nihayet benim.

Sayfa 2

Dört panel. Üstü başı dağınık ceketli, sırt çantalı genç bir adam yağmurdan içeri koşturuyor; elinde ekranı kararmış bir telefon var. YOLUNU KAYBETMİŞ ADAM: Kusura bakmayın — haritam kapandı. Kuzey hangi yönde? Kaito’nun donuk yüzü yakından görülüyor; kolunu kaldırıp kararlı biçimde bir yönü gösteriyor. KAITO: O taraf. Genç adam minnetle başını sallıyor, Kaito’nun gösterdiği yöne gitmek için dönüyor. YOLUNU KAYBETMİŞ ADAM: Sağ ol, hayatımı kurtardın. Sürgülü kapılar arkasından kapanıyor. Rin başını kaldırıp bakarken Kaito’nun işaret eden kolu boş dükkânda hâlâ yarı havada. KAITO (içinden): ...

Sayfa 3

Üç panel. Kaito işaret eden kolunu yavaşça indiriyor; donuk yüzünde bir anlık kuşku beliriyor. KAITO (içinden): Kuzey miydi? Rin, telefonundan başını kaldırmadan, aldırışsızca konuşuyor. RIN: İşaret eden sendin. Kaito kendi elini kaldırıp sanki ona ihanet etmiş gibi bakıyor. KAITO: İçgüdüyle işaret ettim. İçgüdü pusula değil.

iPhone için Inkroost

Ücretsiz çizgi roman oku, Inky ile kendininkini yap.

App Store'da aç