Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Muz Akını bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Gece 3, yağmur gece marketinin camlarına vuruyor. Kimsenin açıklayamadığı bir sebeple bu gece içeri giren herkes muz alıyor — başka hiçbir şey değil, sadece muz. Gece sessizliğinin kutsallığına gönülden bağlı Kaito ise açıklayamadığı bir taleple baş başa: Muz kasası, yenisini doldurur doldurmaz boşalıyor. Kıtlığı değil, NEDEN’ini kafasına takıyor — bir akım mı, kıtlık mı, alamet mi, işaret mi? Telaşla kasayı dolduruyor, eşofmanlı müdavime sorgu çekiyor (adam sadece muz istemişti), akın akın gelen kalabalığın satışını yapıyor, hatta merkez ofisi arayıp “muz olayı” olup olmadığını soruyor. Her kasa boşaldığında aynı sahne tekrarlanıyor: Kaito bomboş kasayı kaldırıp ölü gözlerle “...Muzumuz bitti,” diyor. Rin bütün bu çırpınışları canlı yayında paylaşıyor; Kaito’nun hiç anlamadığı imalar bırakıyor — “İnternette gördüm,” “İnsanların neler için geldiğine şaşarsın” — bir anlığına da neredeyse samimi olup NEDEN’ini bilmeye ihtiyaç duyacak dünyadaki tek kişinin o olduğunu söylüyor, sonra telefonunu yeniden kaldırıyor. Şafak yaklaşırken Kaito anlamaya çalışmaktan vazgeçiyor ve bir daha eli boş yakalanmamak için zafer kazanmış gibi kocaman bir muz dağı yapıyor. Kapı zili çalınca, tekrar dolu bir kasayla heyecanla fırlıyor — bu kez o meşhur sahne tersine dönüyor — ama müşteri kasayı eliyle geçiştirip kahve istiyor: Talep bir anda kesilivermiş. Sonra Rin telefonu Kaito’ya çeviriyor: İşe geldikleri anda “Gece 3’teki en iyi muzlar” diye bir video paylaşmış; video dört yüz bin kişi tarafından izlenmiş ve şehrin bütün gece kuşlarını dükkâna göndermiş. Altı saattir peşinde koştuğu sebep, bütün gece yanı başında oturuyormuş. Tezgahta tek bir muz kalmış; Kaito vardiyasını mahveden şeyi sonunda eline almak için uzanıyor, ama Rin muzu kapıp kameraya baka baka ısırıyor. Kaito hiçbir şey alamıyor, muz bile. Şafak ışığı, gece başladığındaki gibi pırıl pırıl dükkânı dolduruyor — ve yeni bir müşteri doğruca muz kasasına yönelirken taze bir sevkiyat kasası yere bırakılıyor. Rin’in telefonu çoktan kalkmış, yayın çoktan başlamış.
Sayfa 1
Sayfa 1. Gecenin köründe, marketin genel planı. Tavandaki floresanlar vızıldıyor, ön camlardan yağmur süzülüyor, dışarıdaki sokak bomboş. Çizgili önlüğünün üzerinde KAITO yazan yorgun kasiyer Kaito, elleri tezgahta, kasanın arkasında sakince duruyor. Önlüğünün altında kapüşonlu üstü olan ve önlüğünde RIN yazan genç kasiyer Rin, yakındaki tabureye oturmuş, bir kulağında kulaklık, telefonunda geziniyor. Tezgâhta, muz demetleriyle dolu küçük bir karton kasa var. Kaito (içinden): Gece üç. Gecenin ölü saatleri. Sonunda — market benim.
Sayfa 2
Sayfa 2, dört panel. Panel 1: Sürgülü cam kapılar açılıyor ve kravatı gevşemiş, üstü başı dağınık, yüzü kızarmış bir beyaz yakalı yağmurdan içeri adım atıyor. Panel 2: Atıştırmalık raflarının yanından geçip doğruca tezgahtaki kasaya yürüyor ve bir demet muz alıyor. Panel 3: Muzları Kaito’nun önündeki tezgâha bırakıyor. Beyaz yakalı: Sadece bunlar. Panel 4: Kaito’nun kasadan geçirdiği muzların yakın planı; kaşı hafifçe kalkık. Kaito (içinden): Muz. Gece üçte. ...Peki.
Sayfa 3
Sayfa 3, dört panel. Panel 1: Kapı zili çalıyor ve spor üstüyle saç bandı takmış neşeli bir koşucu içeri giriyor. Panel 2: Koşucu doğruca tezgahtaki kasaya gidip bir demet muz alıyor; kasanın yarısı boşalmış. Panel 3: Tezgâhta koşucu gülümseyerek muzları havaya kaldırıyor. Koşucu: Buranızı internette gördüm — muzlar sizde, değil mi? Panel 4: Kaito, telefonunu kaldırmış ve hafifçe sırıtmakta olan Rin’e doğru hafifçe kaşlarını çatıyor. Kaito: ...İnternette mi? Rin: Hı hı.