Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Şaşırt Beni bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Saat gece 3. Yağmur, gece yarısı dükkânının camlarına vuruyor. Eşofmanlı müdavim içeri giriyor: Yıllardır her gece aynı tek ürünü alan, Kaito’nun bütün düzen anlayışını üzerine kurduğu o değişmez yıldız. Tezgâha hiçbir şey koymadan, daha önce ağzından hiç çıkmamış iki kelime söylüyor: “Şaşırt beni.” Kaito varoluşsal bir boşluğa yuvarlanıyor: Dünyadaki en tahmin edilebilir insan ilk kez bilinmeyeni istiyor ve Kaito, bir yabancının bütün iç dünyasını temsil edecek tek bir ürün seçmek zorunda. Karara karşı sessiz bir savaş ilan ediyor; Kaito mantığıyla rafları tarıyor, adamın her zamanki siparişini kutsal kitap gibi okuyup duruyor. Her aday, Kaito’nun ambalajı düz bir ürünü göz hizasında tutup “Bu mu?” diye sorduğu ve karşılığında aynı küçük, kararsız omuz silkme hareketini aldığı o donuk bakışlı anla son buluyor. Sarhoş bir plaza çalışanı berbat tavsiyeler veriyor, neşeli bir koşucu herkesin gizliden gizliye aynı şeyi istediğinde ısrar ediyor; ama bunların hiçbiri doğrulanamıyor. Rin bütün bu nöbeti “Kaito Atıştırmalık Seçiyor (6 Saat)” başlığıyla sessizce canlı yayına alıyor. Bir anlığına içtenliğe yaklaşan bir şey söylüyor: Bir yabancının hevesini bu kadar ciddiye alacak dünyadaki tek kişi Kaito ve bu, bir bakıma güzel. Sonra telefonunu yeniden kaldırıyor. Şafak yaklaşırken, sonunda kararından emin olan Kaito, bu kez tekrar eden şakayı tersine çeviren bir özgüvenle, seçtiği mükemmel ürünü sunmak için dönüyor — ama dergi köşesi boş. Müdavim saatler önce uyuyakalmış, dörde doğru da çıkıp gitmiş. Ardından Rin’in ilk dakikada kurduğu tuzak ortaya çıkıyor: Adam içeri girer girmez ona aslında ne istediğini sormuş; adam da “Her zamanki. Yeni çocuğu terletmek istedim sadece,” demiş. Her zamanki ürünü bütün gece Kaito’nun kol mesafesinde, tezgâhın üzerinde durmuş. Alacak kimse yokken hediyeye dayanamayan Kaito, seçtiği mükemmel ürünü kasadan geçirip kendisi satın alıyor — Rin de hemen ürünü alıp ısırıyor. “Şaşırt Beni — Altı Saat” dört yüz bin izlenmeye ulaşıyor; Kaito’ya hiçbir şey kalmıyor, atıştırmalık bile. Şafak ışığı, gece başladığındaki gibi pırıl pırıl dükkânı dolduruyor — kapı zili çalıyor, müdavim geri dönüyor, tezgâha hiçbir şey koymuyor ve yeniden “Şaşırt beni,” diyor. Rin’in telefonu çoktan kalkmış, yayın çoktan başlamış.
Sayfa 1
Tek geniş açılış paneli. Gecenin ilerleyen saatlerinde, 24 saat açık bir marketin içi; yağmur ön camlardan süzülüyor, dışarıda boş bir sokak uzanıyor. Vızıldayan floresan ışıkların altında kasiyer Kaito kasanın arkasında tek başına duruyor, bir eli tezgâhta. Öbür uçta iş arkadaşı Rin tabureye yayılmış, telefonuna gömülmüş. Sessiz ve zaman dışı bir havayla çevrelerini ürün rafları sarıyor. Kaito (içinden): "Gecenin ölü saatleri. Nihayet sessizlik."
Sayfa 2
Dört panel. 1. panel: Marketin otomatik kapıları açılır; tıraşlı kafalı, gri eşofmanlı, içinde boş kutular bulunan şeffaf plastik poşet taşıyan uzun boylu müdavim yağmurdan içeri girer. 2. panel: Kasa arkasındaki Kaito doğrulup refleksle adamın her zamanki ürününe uzanır. Kaito: "İyi akşamlar. Her zamanki—" 3. panel: Müdavim sakince elini kaldırıp onu durdurur. Müdavim: "Bu gece değil." "Şaşırt beni." 4. panel: Kaito, eli hâlâ havada, boş bakışlarla donup kalır; arkasında Rin başını kaldırır, bir kaşı havadadır. Kaito (içinden): "...Onu... şaşırtmak mı?"
Sayfa 3
Üç panel. 1. panel: Kaito tezgâhın kenarına tutunmuş, yükün altında ezilmiş gibi raflara bakar. Kaito (içinden): "Altı yıl. Her gece. Hep aynı ürün." 2. panel: Ön planda Kaito, haberi olmadan boşluğa dalmıştır; arka planda Rin eşofmanlı müdavime doğru eğilip bir şey fısıldar, müdavim de ona fısıltıyla cevap verir — okurun yalnızca bir anlığına gördüğü sessiz bir konuşma. 3. panel: Kaito iki elini tezgâha koyup kararlılıkla dikilir; yanında Rin muzipçe gülümseyerek telefonunu kaldırır. Kaito: "Bilinmeyeni hiç istemedi. Bir kez bile." Rin: "Bu çok iyi olacak."
