Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Fiş bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Gece 3. Ölü saatler marketinin camlarına yağmur vuruyor. Bir müşteri tek bir pirinç topu alıyor, kasa bozulup bitmek bilmeyen boş bir fiş basmaya başlıyor. Kâğıt hâlâ yazıcıdan çıkarken fişi koparamayan Kaito — çünkü satış, kâğıt durana kadar bitmiş sayılmaz — kasanın başında beklemeye karar veriyor. Gece boyunca, bir işlemin ya da herhangi bir şeyin ne zaman gerçekten tamamlandığını düşünüp duruyor. Kâğıt gelmeye devam ediyor: tezgâhı kaplıyor, reyonlara yayılıyor ve sonunda bütün markette kapalı alanda yağan kar gibi süzülüyor. Her yeni dalga, Kaito’nun büyüyen ruloyu kaldırıp «...Hâlâ devam ediyor» diye mırıldandığı o aynı ifadesiz ana denk geliyor. Gece vardiyasının müdavimleri — eşofmanlı müdavim, yorgun bir beyaz yakalı — kâğıtların arasında ilerliyor ama hiçbiri kendi alışverişini tamamlayamıyor. Kaito fişin ucunu bantlıyor (uç yer değiştiriyor), eşofmanlı müdavime daha önce hiç böyle bir fiş görüp görmediğini soruyor (kimse doğrulayamıyor) ve Rin nöbeti sessizce canlı yayınlıyor. Rin bir anlığına neredeyse içtenlikle «Gerçek kar gibi, biraz güzel» diyor, sonra yine telefonuna dönüyor. Şafak sökmeden yazıcı nihayet duruyor; Kaito’nun rahatlaması tekrar eden sahnenin tam tersine dönüyor, satışın sonunda tamamlandığına emin oluyor — ta ki Rin boş karton makarayı gösterene kadar: fiş bitmemiş, rulo tükenmiş. Sonra, Kaito ölçüm yaparken iki yeni rulo taktığını ve kâğıdın saatler önce biteceğini açıklıyor. Kaito’nun bütün nöbeti yalnızca Rin’in yayınını canlı tutmuş. Satış 120 yenlikti; Rin’in «dünyanın en uzun fişi» yayını dört yüz bin izleyiciye ulaşıyor. Kaito’nun eline hiçbir şey geçmiyor. Şafak ışığı, gecenin başladığı gibi tertemiz marketi dolduruyor — ama boş tezgahta yeni, bembeyaz bir fiş kasadan şimdiden cırt cırt çıkıyor; Rin’in telefonu çoktan kalkmış, yayın çoktan başlamış.
Sayfa 1
Gece yarısı marketinin geniş görünümü: floresan ışıklar, içecek ve atıştırmalık reyonları, tertemiz boş bir tezgâh; ön camlardan yağmur süzülüp boş sokağa akıyor. Çizgili önlüklü, yorgun gece kasiyeri Kaito kasanın arkasında duruyor. Rin yanında bir taburede oturmuş, tek kulaklığı takılı, telefonunda kaydırıyor. Kaito: «Sabahın üçü. Sabahın üçünde hiçbir şey olmaz.» Rin: «biraz bekle.»
Sayfa 2
Kapüşonlu bir gece müşterisi tezgâha tek bir pirinç topu koyuyor. Kaito kasadan geçiriyor. Kaito: «Bir pirinç topu. Yüz yirmi yen.» Müşteri: «Fiş sende kalsın.» Müşteri gitmek için dönerken kasa yazıcısından ince, boş bir fiş çıkmaya başlıyor. Kaito: «İyi gün—» Kâğıt çıkmaya devam ediyor, durmuyor; tezgahta küçük bir yığın oluşuyor. Rin dönüp bakıyor. Kaito: «...Hâlâ yazdırıyor.» Rin: «koparsana.»
Sayfa 3
Kaito büyüyen boş fiş şeridini kaldırıp ölümcül bir ciddiyetle açıklama yapıyor. Rin taburesinde yayılmış. Kaito: «Bitmemiş fişi koparamazsın.» Kaito: «Kâğıt durana kadar satış bitmiş sayılmaz. Kural böyle.» Rin, telefonunu yazıcıya doğrultarak: «kimin kuralı?» Kaito, kâğıt çıkmaya devam ederken cevap bulamıyor: «...Kuralın kuralı.» Rin: «güzel. artık yayındayız.»
