Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Tedirgin bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Saat gece 3. Yağmur, gece açık dükkânın camlarına vuruyor. Bir müşteri para üstünü düşürüyor ve tek bir madeni para tezgâhın üzerinde tam kenarı üstünde dikilerek duruyor. Kaito, milyarda bir görülecek bu olayı bir alamet sayıyor ve paranın şafakta hâlâ dik durması gerektiğine karar veriyor — vardiyanın geri kalanında dükkândaki her titreşime karşı onu koruyacak. Gece boyunca otomatik kapılar açılıp kapanıyor, Kaito tezgâhın üzerinden atlayıp kollarını açarak “SAKIN—” diye bağırıyor; ama gelenin eşofmanlı müdavim, sarhoş bir maaşlı çalışan, hatta sonunda hiç kimse olmadığı ortaya çıkınca hevesi kursağında kalıyor. Geçen bir teslimat kamyonu bütün dükkânı sarsıyor ama para mucizevi biçimde düşmüyor. Kaito müdavimlere, bir paranın daha önce hiç bu kadar uzun süre dik durup durmadığını soruyor; kimsenin doğrulayamayacağı bir tarihe tanık olduğundan emin. Rin, nöbetin tamamını sessiz bir “düşecek mi” dayanıklılık yayını olarak kaydediyor. Bir anlığına neredeyse içtenlikle “Aslında biraz güzel” diye mırıldanıyor, sonra telefonuna dönüyor. Şafak yaklaşırken bitkin düşen Kaito sonunda paraya güveniyor, oturuyor ve ilk kez ellerini tezgahtan çekiyor; huzurlu ve kazandığından emin. Tam o sırada sabah teslimatı için kapılar açılıyor, kamyon yanaşıyor ve içeri bir rüzgâr esiyor — altı saat boyunca koruduğu para, Kaito nöbeti bıraktığı an dümdüz yere düşüyor. Nöbetinin hiçbir anlamı yokmuş. Rin'in sessiz yayını, kıpırdamayan bir parayı izleyen dört yüz bin kişiye ulaşıyor; Kaito'nun eline hiçbir şey geçmiyor. Şafak ışığı, gece başladığındaki gibi tertemiz dükkânı dolduruyor — ve yeni silinmiş tezgâhın üstünde yeni bir madeni para şimdiden kenarı üstünde dengede duruyor; Rin'in telefonu da çoktan kalkmış, kayda başlamış.
Sayfa 1
Gecenin köründe marketi gösteren geniş bir açılış karesi. Buzdolaplarının ve rafların üzerinde floresan lambalar vızıldıyor; ön camlardan süzülen yağmur, bomboş sokağı gösteriyor. Çizgili önlüğüyle yorgun ve ifadesiz duran Kaito, kasa tezgâhının arkasında. Rin yakındaki bir tabureye yayılmış, tek kulağında kulaklık, telefonuna bakıyor. Kaito: "Saat gece üç. Gece üçte hiçbir şey olmaz." Rin: "Olay da bu zaten."
Sayfa 2
Üç panel. İlkinde bir müşterinin eli, bir tanesi zıplayarak tezgâha dağılan bozuk paraları bırakıyor. Müşteri: "Üstü kalsın." İkinci panelde tezgâhın aşırı yakın çekimi: tek bir madeni para, tam kenarı üstünde dengede durarak dikilmiş. Üçüncü panelde Kaito'nun ifadesiz yüzü, gözleri faltaşı gibi açılarak inançsızlığa dönüşüyor; paraya doğru eğiliyor. Kaito: "...Dik duruyor."
Sayfa 3
Dört panel. Kaito, kenarı üstünde duran parayla göz hizasına gelecek kadar çömelmiş, huşu içinde fısıldıyor. Kaito: "Kenarı üstünde. Bunun olma ihtimalini biliyor musun?" Rin, göz kapakları yarı inmiş hâlde, sıkılmış bir ifadeyle telefonu tezgâhı çekecek şekilde kaldırıyor. Rin: "Hayır." Kaito, düz elini tehditkâr biçimde kaldırıyor. Kaito: "Kimse dokunmayacak." Rin arkasından izlerken Kaito paraya doğru eğiliyor; yüzü ölümcül bir ciddiyetle dolu. Kaito: "Şafakta hâlâ dik duruyor olmalı." Rin: "Alt tarafı madeni para."
