Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Anahtarlar bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Gece yarısını üç geçe, yağmur gece nöbeti marketinin camlarına vuruyor. Bir müşteri geceye doğru aceleyle çıkıp tezgahta bir anahtarlık bırakıyor: üç anahtar ve küçük bir zil. Kaito, bir yabancının bütün hayatına kilitli kalmasına dayanamayıp vardiyası bitmeden anahtarları sahibine ulaştırmaya karar veriyor. Üç anahtar ve bir zilin sahibi hakkında ne anlattığını düşünüp dururken Rin de olan bitenin tamamını sessizce yayınına aktarıyor. Gece boyunca sürgülü kapılar her açıldığında zil çalıyor, Kaito da anahtarlığı havaya kaldırıp fırlıyor: “Anahtarlarınız!” Ama karşısına çıkan eşofmanlı müdavim, bir plaza çalışanı ve bir koşucu her seferinde yanlış kişi oluyor. Müşterileri sorguluyor, teoriler üretiyor ve şafağa yakın pes edip anahtarları kayıp eşya kutusuna kaydetmek için zıplamayı bırakıyor. İşte tam o sırada gerçek sahibi içeri koşuyor — Kaito'nun altı saatlik arayışı sayesinde değil, Rin'in viral paylaşımı sayesinde. Sahibi Rin'e teşekkür ediyor, onu takip ediyor ve bütün gece anahtarları elinde tutan kasiyere bir kez bile bakmadan anahtarları alıyor. Kaito'nun eli boş, sahiplenemediği kahramanlığı da öylece kalıyor; Rin'in yayını dört yüz bine ulaşıyor. Gün ağarırken tertemiz market, gecenin başladığı hâliyle ışıkla doluyor — ve az önce bomboş olan tezgâhta yeni bir anahtarlık beliriyor. Kaito'ya yine bir şey yok; Rin çoktan paylaşım yapıyor.
Sayfa 1
Gece nöbetindeki market geniş açıdan görülür. Tavandaki floresan lambalar vızıldar; yağmur, camlardan boş bir sokağa süzülür. Dağınık siyah saçlı, göz altları çökmüş, koyu renk çizgili önlüklü yorgun kasiyer Kaito kasanın arkasında esner. Önlüğünün altına kapüşonlu üst giymiş, tek kulağında kulaklık olan ufak tefek bir genç Rin taburede oturup telefonuyla çekim yapar. Tezgâh tamamen bomboştur. KAITO: Gecenin ölü saati.
Sayfa 2
Panel 1: Yağmurdan koyulaşmış paltolu aceleci bir müşteri, konserve içeceği kavramış, başını öne eğerek sürgülü cam kapılara koşar. Kapılar ıslak sokağa açılır. MÜŞTERİ: Üstü kalsın— Panel 2: Bomboş tezgâhın yakın planı. Üç pirinç anahtarlı ve tek küçük yuvarlak gümüş zil süsü olan bir anahtarlık orada tek başına durur. Panel 3: Kaito anahtarlığı iki parmağı arasında tutup kaldırır, kapalı kapılara ifadesizce bakar. Rin çekim yapmak için telefonunu kaldırır. KAITO: ...Anahtarlarını unutmuş. RIN: Bir de bütün gecelerini.
Sayfa 3
Panel 1: Kaito anahtarlığı floresan ışığına tutup üç pirinç anahtarı inceler; ifadesiz ama gergindir. KAITO: Üç anahtar. Bir kapı, bir kilit, bir hayat. Biri şu an yağmurda, bunların hiçbiri olmadan dışarıda. Panel 2: Yarı kısık gözlü, aldırışsız Rin telefonunda bir şeyler yazar. RIN: Ben de paylaşırım. Panel 3: Kaito anahtarlığı hâlâ elinde tutarken hafifçe telaşla ona döner. KAITO: Nerede paylaşacaksın? Kime? Milyonlarca kişinin yaşadığı bir şehirde tek bir yabancı bu. Panel 4: Rin hafifçe sırıtıp telefonunu Kaito'ya uzatır. RIN: İnternet tek bir yabancıyı bulmakta iyidir.
