Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Dead Hours okumaya devam etmek için giriş yap
Titrek Işık bölümünün 18 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Saat 03.00. Üçüncü reyonun üzerindeki tek floresan lamba, ama yalnızca Kaito doğrudan bakmıyorken titrer. Dükkânda bir arıza olduğundan emin olan ama bunu kanıtlayamayan Kaito, bakım ekibinin lambayı değiştirmesini sağlamak için bütün gece vardiyasını onu suçüstü yakalamaya çalışarak geçirir: merdiven getirir, ifadeleri birbirini açıkça yalanlayan müşterileri sorgular ve sonunda kendisi video çekmeyi dener — ama o zaman da lamba her seferinde uslu uslu yanıp titremeden durur. Rin, Kaito merdivenden inerken onu çeker ve belki de yalnızca Kaito baktığı için titrediğini, tıpkı buzdolabı ışığı gibi, dümdüz bir ifadeyle öne sürer. Eşofmanlı müdavim yıllardır lambanın titrediğini hiç görmediğine yemin eder; takım elbiseli bir beyefendi titrediğine yemin eder; koşucu bir kadınsa ışığın sapasağlam yandığını söyler. Şafak yaklaşırken Kaito lambayı karşıdan yakalamaktan vazgeçip soğutucu camındaki yansımasına bakarak onu tuzağa düşürmeye çalışır; dingin bir gülümsemeyle neredeyse başarır da — derken sabah teslimatçısı lambaya bir kez dokunur ve sorun sonsuza dek çözülür. Kapılar gün ışığına açılır. Rin, bütün vardiya boyunca canlı yayında olduğunu ve titremeyi daha ilk saatte net biçimde yakaladığını açıklar; Kaito'nun ardında apaçık görünen titremeyi yakalayamadığı klip internette olay olur. Kaito'ya hiçbir şey kalmaz; Rin'inse dört yüz bin izleyicisi vardır. Dükkân, başladığı gibi pırıl pırıl gün ışığında durur — Kaito çıkarken lamba, yalnızca bize, son bir kez minicik titrer.
Sayfa 1
Tek, geniş bir tanıtım karesi. Gece vakti, 24 saat açık bir Japon marketinin içi, girişteki otomatik kapıların hemen içinden arkadaki kasaya doğru ana reyon boyunca görülüyor. İki yanda içecek ve atıştırmalık rafları, en dipte ışıklı soğutucular var; tavanda uzun floresan lambalar uzanıyor — reyonun hemen üstündeki lambada, sanki az önce titremiş gibi belli belirsiz kıvılcım çizgileri görünüyor. Yorgun tezgahtar Kaito, açık renk gömleği ve koyu çizgili önlüğüyle (isimlikte KAITO), kasanın arkasında küçük görünüyor. Önlüğünün altına bol bir kapüşonlu giymiş genç Rin (isimlikte RIN), elinde telefonla taburede oturuyor. Pencerelerin ardından karanlık, boş sokak görünüyor. Kaito (içinden): Saat üç. Saat üçte hiçbir şey olmaz.
Sayfa 2
Üç panel. İlkinde, kasanın arkasındaki Kaito'nun yakın çekimi; yorgun gözleri yana kayarken arkasındaki tavan lambası minik kıvılcım ve vızıltı çizgileriyle titriyor. İkincide Kaito başını hızla kaldırıyor — ama lamba artık eşit ışık veriyor, masum masum yanıyor; sessiz, gergin bir an. Üçüncüde tezgâhta ikili bir çekim: Kaito parmağını yarım kaldırmış, suçlarcasına yukarı bakıyor; yanındaki Rin ise telefonundan başını bile kaldırmıyor. Kaito: ...Az önce o lamba— Kaito: Titredi. Gördün. Rin: Ekranımı görüyorum. O kadar.
Sayfa 3
Dört panel. Kaito tezgâhın üzerinden eğilip lambayı gösteriyor. Rin, ekranda hiçbir şey olmayan telefonunu bıkkın bir tavırla kaldırıyor. Ardından telefonu reyonu görecek şekilde çeviriyor, sıkılmış bir hâlde çekim yapar gibi. Son panelde Kaito arkasını dönmüş, durmadan yanan lambaya dik dik bakıyor. Kaito: O lamba bozuk. Değiştireceğim. Rin: Bakım ekibine kanıt lazım. Titrediğini gösteren bir fotoğraf. Kaito: Aynen. Kanıt. Rin: Ben zaten hep çekim yapıyorum. İçerik işte. Kaito: O zaman birlikte yakalarız. Rin: Biz diye bir şey yok.
