Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Crumb Trail okumaya devam etmek için giriş yap
Sönen Işık bölümünün 13 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Tiny Case Agency'de öğleden sonra geç saatler. Zemindeki sıcak güneş ışığı alanı giderek küçülüyor ve Momo, bir ışık hırsızının gün ışığını pencerenin dışına santim santim sürüklediğinden emin. Hırsızlığın ölçüsünü alıyor, odada gerileyen altın rengi ışığın peşine düşüyor, uyuyan Biscuit'i şüpheliler arasından çıkarıyor ve sonunda pencere pervazındaki son ışık kırıntısını köşeye sıkıştırıp üzerine atlıyor — tam da ışık alacakaranlıkta sönüp giderken. Ganta beşinci sayfada ona güneşin battığını söylüyor. Momo onu susturup kovalamaya devam ediyor. Güneşin battığını kabul edemeyen Momo, hırsızın gün ışığıyla birlikte kaçtığını ilan ediyor ve yarın her damlasını geri alacaklarına yemin ediyor; sonra mavi alacakaranlıkta uyuyakalıyor. Ganta, o uyuduktan sonra hükmünü veriyor: Güneş battı — kendi kendine geri gelir.
Sayfa 1
Tiny Case Agency'nin kulüp odası, öğleden sonra geç saatler. Kare pencereden içeri alçak ve sıcak güneş ışığı süzülüyor, bal rengi ahşap döşemelerin üzerine büyük, altın rengi bir dikdörtgen bırakıyor. Momo Hoshiya — iki kafa boyunda, üzerine büyük gelen hardal sarısı trençkotu ve kırmızı atkısıyla, kocaman büyütecini kavramış minik bir chibi — altın rengi ışık alanının ortasında durup kenarına bakıyor. Masanın yanında Ganta, açık mavi meyve suyu kutusundan ifadesizce içiyor. Tombul beyaz kedi Biscuit yerdeki karton kutusunda uyuyor. MOMO: 'Işık... yer değiştirdi.'
Sayfa 2
Momo döşemelerin üzerine iyice çömelip büyük büyütecini kaldırarak sıcak altın rengi ışıkla gölgenin birleştiği sınırı inceliyor. Güneş ışığının altın rengi alanı az önceye göre gözle görülür biçimde küçülmüş; kenarı bariz şekilde geriliyor. MOMO: 'Küçülüyor. Biri gün ışığını çalıyor.'
Sayfa 3
Momo hızla ayağa kalkıp kolunu dramatik bir hareketle pencereye uzatıyor; paltosunun eteği savruluyor, kendinden son derece emin. Arkasında zeminde hâlâ orta büyüklükte altın rengi bir öğleden sonra ışığı alanı duruyor. MOMO: 'Bir ışık hırsızı! Öğleden sonramızı santim santim sürüklüyor!'