Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Swipe Left on Mr. Darcy okumaya devam etmek için giriş yap
Herkese Duyurmak bölümünün 16 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Nişanlı, babasının hayır duasını almış, kimsenin uyarmadığı şeye de zerre hazırlıklı değil: bunu herkesin öğrenmesine. Babasının hayır duasını aldığı sabahın ertesi günü Lizzie, hayatında başına gelen en özel şeyi bütün kasabaya anlatacak bir paylaşımı yayımlamak üzere parmağı ekranın üzerinde beklerken verandanın basamaklarında oturuyor ama bir türlü basamıyor. İçeride haber çoktan yayılmış, şekilden şekle girmiş durumda. Bir yıl boyunca Darcy’ye çekilmez diyen Mrs. Bennet bir gecede onun en büyük hayranına dönüşmüş; kahvaltı etmeden iki düğün planlamaya koyulmuş. Mr. Bennet ise geçmişi yeniden yazmasına izin vermiyor. Charlotte, bunu martta anladığını söylüyor. Sırrını haftalarca saklayan Teyze Maddie arabada gözyaşlarına boğuluyor. Caroline Bingley, gözlerine hiç ulaşmayan bir gülümsemeyle onu tebrik ediyor. Lydia da Lydia’lığını yapıp, Lizzie artık neredeyse zengin olduğuna göre kendisine borç verip veremeyeceğini mesaj atıyor. İki saat ötede, demir kapıların ardındaki soğuk gri evin önünde uzun siyah bir araba bekliyor; Ms. de Bourgh yeğeninin telefonlarına çıkmayı bırakmış. Altın saatinde, ağaçlıklı yolda Lizzie sonunda evet dediği andan beri aklında dolanan soruyu Darcy’ye soruyor: İlk ne zaman anladın? Cevap, hazırlıklı olduğu o görkemli şey değil; küçük, ayrıntılı ve insanın içine işleyen bir an: üç millik çamur ve kimsenin ne düşündüğünü umursamayan bir kadın. O gece Darcy onu verandada, paylaşımı hâlâ yazılmamış halde buluyor ve kimseye duyuru borçlu olmadığını söylüyor. Lizzie bunu biliyor. Yine de duyurmak istiyor. Bölüm, başladığı basamaklarda, aynı altın ışığın altında sona eriyor; ama bu kez kadrajda yalnız değil ve paylaşacağı şey, gerçekten kendi seçtiği tek anlatı.
Sayfa 1
Sayfa 1. Bennet ailesinin evine geniş açı: sıcak, altın rengi sabah ışığında soluk gri-yeşil ahşap kaplama, beyaz direkli derin bir veranda, asılı çiçek sepetleri ve ön patikayı dolduran çiçekler. Zeytin yeşili iş ceketini, beyaz tişörtünü ve mavi kot pantolonunu giymiş Lizzie Bennet, koyu renk dalgalı saçlarının bir kısmını toplamış, orta basamakta tek başına oturuyor. Telefonunu önünde tutuyor; okuyucu düz zeytin yeşili arka kapağını görüyor. Başparmağı kenarın hemen üzerinde, değmek üzere ama henüz dokunmuyor. Hem gergin hem eğlenmiş görünüyor. AÇIKLAMA: 'Henüz kimsenin haberi yok. Dört saniye içinde herkes öğrenecek.'
Sayfa 2
Sayfa 2. Sabah ışığının lavabonun üzerindeki pencereden süzüldüğü sıcak Bennet mutfağında, üst üste iki panel. Panel 1. Mrs. Bennet, gül rengi ve krem rengi çiçekli bluzuyla, kehribar boncuklu kolyesini takmış halde koyu ahşap masanın yanında duruyor. İki elini de yanaklarına bastırmış; gözleri sevinçten kocaman. MRS. BENNET: 'Yılda on bin. Bir de EVİ var.' Panel 2. Lizzie Bennet’in yüzüne yakın çekim: bir kaşı ötekinden yukarıda, dudakları dümdüz; hiç etkilenmemiş. LIZZIE: 'Martta ona çekilmez demiştin.'
Sayfa 3
Sayfa 3. Kalabalık kitap rafları ve çerçeveli fotoğraflarla dolu Bennet ailesinin salonunda, sıcak kehribar rengi lamba ışığında, üst üste iki panel. Panel 1. Mrs. Bennet kehribar boncuklu kolyesine bir eliyle dokunarak zeytin yeşili koltuğa dönüyor; yanakları pembeleşmiş, yüzü ışıl ışıl. MRS. BENNET: 'Ne kadar hoş bir adam. Hep öyle derdim.' Panel 2. Mr. Bennet kahverengi hırkasıyla koltuğa iyice gömülmüş; okuma gözlüğü alnında, kapalı bir kitap dizlerinde. Yüz ifadesi değişmiyor. MR. BENNET: 'Hayır, demedin.'