Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Rootbound okumaya devam etmek için giriş yap
Kış Konukları bölümünün 12 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Sekiz Numara'da yükselen bir yaprak, Fern ile Wren'i kaldırılmayı reddeden bir tepsiye götürür. Saklı ipek kozalaklar, ölen gece bekçisinin kış konuklarına verdiği bir sözü tuttuğunu ortaya çıkarır. Ida'nın anıları onlara yol gösterirken, dokunulmamış tepsiyi parçalama makinesine ya da ısıtılmış bir seraya değil, serin ve korunaklı bir köşeye taşırlar. Özen göstermek bazen bir şeyi kendi hâline bırakmak demektir; bekçi de o zaman huzura kavuşur. Koridora döndüklerinde, dalgalanan su Dokuz Numara'dan bir çan sesi taşır.
Sayfa 1
İki panelli bir çizgi roman sayfası. Üst panelde Fern ile Wren, gece uzun, kemerli bir cam seranın içinde durup havada süzülen tek bir yaprağa bakıyor. Alt panelde, karanlık, tuğla örülü bir saksılık odasının içinden açık kapıdan dışarıya, aynı aydınlık seraya bakıyoruz; birkaç yaprak, kurumuş yapraklarla dolu tahta bir tepsiye doğru süzülüyor. Görünen yazılar, okuma sırasına göre: Fern: Dün kökler. Bu gece uçan yapraklar. Wren: En azından bunlar daha hafif.
Sayfa 2
Gece, karanlık ve tuğla duvarlı bir depoda geçen iki panel. Üst panelde bir kadın anahtar halkasını tutarken, bir adam yanan bir fener tutuyor; fener ahşap rafları ve yapraklarla dolu bir tepsiyi aydınlatıyor. Alt panelde, kadın tepsiden havalanıyor ya da yükseliyor gibi görünen bir yaprağa bakarken adam arkasından onu izliyor. Görünen yazılar, okuma sırasına göre: Wren: Bu oda geçen kış boşaltılmıştı. Fern: Biri buna itiraz ediyor.
Sayfa 3
İki panelli bir çizgi roman sayfası. Üst panelde Fern ile Wren, loş bir tuğla odada kurumuş yapraklar ve soluk renkli kozalaklarla dolu tahta bir tepsinin başında duruyor. Alt panel, tepsinin yakın planı: ince, ışıldayan altın rengi bir ışık şeridi yaprakların arasından kıvrılarak geçiyor ve kozalakların üzerinden uzanıyor. Görünen yazılar, okuma sırasına göre: Wren: Onları parçalama makinesine götüreyim mi? Fern: Henüz değil. Neyi örttüklerine bak.