Sayfalar çizildiği gibi, İngilizce gösteriliyor. Bu bölümün çevrilmiş metin sürümü sayfaların altında. Metin sürümünü oku
Rootbound okumaya devam etmek için giriş yap
14 Numara, Daire bölümünün 14 sayfasından 3 tanesini okudun. Gerisini okumak için giriş yap — ya da bir an süren ve sitedeki diğer tüm ücretsiz bölümleri de açan ücretsiz bir Inkroost hesabı oluştur.
Katılmak ücretsiz. Seni doğrudan bu sayfaya geri getireceğiz.
Metin Sürümü Bu bölüme yazılı bir eşlikçi — erişilebilirlik, ekran okuyucular ve arama için.
Glasshouse 03’te ölen ilk başbahçı Opal Renwick’in hayaleti, Fern’den 1957’de başkasına verdiği kurumuş mavi orkideyle ilgili son bir iyilik ister. Fern’in kayıt defterinde, bir mezarda ve eski bir aşk mektubunda yaptığı araştırma onu, preslenmiş mavi çiçeği ömrü boyunca saklamış olan Ida Thorpe’a götürür. Fern, Opal’e sözün tutulduğunu gösterince hayalet öteki tarafa geçer ve geride canlı bir orkide bırakır. Sıcacık, hüzünlü ve cinayetsiz bir gizem.
Sayfa 1
Gece. Uzun sera sırtı içeriden kehribar rengi ışıkla parlıyor; karanlık kirişleri ve geniş camları alçak ay ışığında belirginleşiyor. Demir kapının önünde, zeytin yeşili tulumunun üzerine yosun yeşili mumlu önlük giymiş, otuz iki yaşında, ince yapılı Fern Ashby duruyor. Saçındaki gümüş bir tutam ışığı yakalıyor. Eşiğin önünde duraksadıktan sonra sıcak ve sessiz seraya adım atıyor.
Sayfa 2
Fern, yüz yirmi metre boyunca uzanan, kemerli kirişleri ve ortasında soluk bir yosun şeridi bulunan arduvaz döşemeli uzun ana koridorda yürüyor. Her dokuz metrede bir asılı yuvarlak lambalar, boş patikaya sıcak ışık halkaları düşürüyor. Elindeki pirinç anahtar halkasında numaralı anahtarlar yürüdükçe usulca şıngırdıyor.
Sayfa 3
Fern koridordan nemli orkide serasına çıkar. Koyu ahşap tezgâhlarda mavi ve mercan rengi orkideler kat kat dizilidir; sıcak havada ince bir buğu asılı kalır. Doğu tezgâhında, 1950’lerden kalma tüvit ceket ve yuvarlak gözlük takmış yaşlı bir kadının hayaleti, elinde uzun, kurumuş tek bir mavi orkide sapıyla durmaktadır. Fern kapıda duraksar; onu sessizce tanımıştır.